Szybkość w kulturze

W dniach 20-21 maja 2015 r. na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie odbyła się
II Ogólnopolska Konferencja Naukowa z cyklu Interdyscyplinarne Kategorie Kulturoznawstwa, zatytułowana Szybkość w kulturze. Organizatorem konferencji był Zakład Poetyki Intersemiotycznej i Komparatystki Mediów Wydziału Nauk Humanistycznych UKSW.

Na konferencji wygłosiłem referat pt. „Ruch z bezruchu – poznawcze i ontologiczne podstawy powstawania dyskretnej iluzji ruchu”.

Abstrakt:
Obraz ruchomy, zarówno ten rejestrowany kamerą, jak i ten sztucznie generowany, stał się tak powszechnym i niemal naturalnym elementem naszego otoczenia, że dawno już przestał wzbudzać nasze wątpliwości. Wielu z nas zapomina, bądź w ogóle nie uświadamia sobie, że prezentowany w ten sposób ruch jest tylko złudzeniem. W rzeczywistości to, co jawi nam się jako ciągła zmiana, złożone jest z nieruchomych i odrębnych (dyskretnych) stanów. Dyskretna iluzja ruchu, z którą mamy do czynienia w filmie, w telewizji oraz w mediach cyfrowych, stanowi pretekst do szerszej refleksji nad naturą ludzkiego poznania. Omówimy więc dyskretny charakter percepcji wzrokowej. Pochylimy się nad zaproponowaną przez Bergsona koncepcją kinematograficznego mechanizmu myślenia. Przyjrzymy się też współczesnym teoriom fizyki (m.in. teorii pętlowej grawitacji kwantowej), które postulują faktyczne istnienie dyskretnej struktury rzeczywistości.

Szybkość w kulturze 01

Brak możliwości komentowania